bizi aşüfteleriyle fethetti küfür
bizi en bayağı aşüfteleriyle
müptelâ edildik her birimiz her bir şeye
her birimiz her bir şeye öylece
çocuklar parçalandı burnumuzun dibinde
çocuklarımız gibi çocuklar
kötü âşikâr, zâlim âşikâr, kâfir âşikâr
haramın farzına
iffetin ırzına geçildi
ruhsuz bir amerikan filmi gibi izledik
bizi televizyonlarıyla fethetti küfür
kim kimin ateşini küllemiş
kim kimin zevcesini döllemiş
hep bir nefesten, hep bir bakıştan
akmakta olan bir lağımı izledik
delirmemiz lazım pâyidar
delirmemiz ve sâdettin’i sevmemiz lazım
ve sâdettin de bilir ki
bir zamanlar sühâ arın vardı
zamanı en iyi anlatan adam
mesela halit hiç bizim gibi değil
erken yatar, erken kalkar ve avlanır halit
sâdettin aynı benim gibi
o da benim gibi boşandı
fakat halit boşanmaz
halit boşanmamalı
şükrü boşanmamalı
halitcan boşanmamalı
insanlar boşanmamalı
ben artık hangi derdimi
bilmiyorum hangi şekilde tazeleyim
elbet bir sonu olmalı hüznün de
ben ancak bu kadar üzüleyim
…
bizi seyip atlar gibi atmışlar sâdettin
evcilleşmemişiz
çağımıza nazaran bencilleşmemişiz
reddetmişiz siyaseti
ısınmamışız parti tüzüklerine
ve bayılırız bir vatansever olarak
“midgnight expres” müziklerine
bizi târumar etmişler sâdettin
panayırlar kurmuşlar ağzımızın ortasında
bize ölüm daha yakın, hayat daha uzak bize
çünkü burası bağımlılıklar dünyası
ve bütünüyle bir uyuşturucuyken çağımız
aşk bile bir uyuşturucuyken
tanrının eline ihtiyacımız var bizim
tanrının o âdil eline
her şeyin endüstri olduğu şu zeminde
bir ulaktır artık bize tüm işâretler
yaklaşmaktayız işte o muzaffer sona
pek az öğüt alıyoruz doğrusu
kahrolsun futbol, yaşasın maradona
pâyidar zaraman
